Παναγιώτα Παπαδημητρίου

Θα ήθελε να είχε γεννηθεί στο χωριό της, το Δερβένι Κορινθίας, αντί για την Αθήνα, γιατί όταν βρίσκεται σε θάλασσα της φεύγει ένα μεγάλο μέρος του μόνιμου άγχους της. Ναι, το άγχος είναι ο βασικότερος σύντροφος στη μέρα της, η οποία θα ήθελε να έχει 48 ώρες αφού σε μόλις 24 ώρες πρέπει να προλάβει να εργαστεί ως λογοθεραπεύτρια, ηθοποιός, βοηθός σκηνοθέτη, σερβιτόρα ταμίας και animater!  Ευτυχώς για τις δύο πρώτες δουλειές πρόλαβε και πήρε πτυχίο στο χέρι, το ένα από το ΑΕΙ Λογοθεραπείας στα Γιάννενα και το άλλο από το Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν. Για όλες τις υπόλοιπες δουλειές έχει το άλλο αδιάψευστο “πτυχίο”, την εμπειρία μέσω της ίδιας της δουλειάς. 

Οι φίλοι της λένε ότι είναι σπάταλη και υπερβολική με όλα, έτσι έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι έχει τρύπια χέρια μη μπορώντας να βρει άλλη εξήγηση. Επίσης η Παναγιώτα έχει πάθος με το φαγητό, δεν πάει πουθενά χωρίς να έχει εξερευνήσει τί υπάρχει τριγύρω προς βρώση. Για να καταπολεμήσει το περίφημο άγχος της αποφάσισε να ιδρύσει, μαζί με φίλους και συμφοιτητές της, την ομάδα b.p.m theater group (beats per minute) ώστε να μπορεί επιτέλους να ηρεμεί δημιουργικά έστω για λίγο.

Για να κοιμηθεί το βράδυ βλέπει βίντεο και δεν κλείνει τα μάτια αν δεν χτυπήσει 3 φορές το χέρι στον τοίχο λέγοντας ” καληνύχτα”. Έχει δει τόσες ταινίες που έχει πειστεί ότι και η ζωή της είναι ταινία και παρά τα 27 της χρόνια συνεχίζει και πιστεύει ότι δεν μπορεί να έχει τίποτα λιγότερο από το happy end.